7 Haziran 2017 Çarşamba

Kedim Benim Velim



Sipsi, benim 14 aylık kedim olup her günümüzü birlikte geçirmeye gayret ederiz. Biraz şımarık ama akıllı. Biraz başına buyruk ama aileci. Biraz sert ama bir o kadar da yumuşak. Yani hayal edildiği gibi kucakçı, mırmır, sırnaşık bir kedi değil. Fakat öyle olmaması bizim için de bir problem değil.
Çünkü o gözleriyle sevgisini en derin şekilde hissettirir. Gün içinde bazen ne yaşıyor ya da ne düşünüyorsa kendisini sevdirmeye çalışır ya da pati atar oyun ister falan. Oyuna asla hayır demeyen bir kedi türü zaten. :) Dışarı çıktığım vakitler, evden çıkana kadar sürekli onu oyalamanın yollarını arıyorum çünkü asla evden gitmemi istemiyor. Yalnızlığı hiç sevmiyor.

Hatta bazen kapının önüne yatmışlığı bile vardır. Mesela bu durum sayesinde, evde saklandığı zamanlarda onu bulmak için güzel bir yöntemim var artık. Dış kapıya yaklaşarak, ''Sipsi hadi ben gidiyorum baaay baaay'' diyorum iki de anahtarı salladım mı hemen dibimde bitiyor sevgili tüy yumağım. Hal böyle olunca bende ondan kolay ayrılamıyorum. Ya da gittiğim yerden hemen eve dönmek istiyorum. Çünkü tüm gün aklım onda kalabiliyor.

Yalnız geçenlerde alışık olmadığım bir durumla karşılaştım. Anneme iftara gittim, gitmişken de bir gece kalayım dedim. Sipsiyi evde tek bırakır mıyım? Tabii ki hayır. Zaten o çantanın içinde gidip gelmelere alışkındır benimle. Neyse Sipsi beyin anneannesine gittik bir gecede orada kaldık ve ertesi gün dönüş vaktinde bir de ne göreyim, Sipsi taşıma çantasına girmiyor. Tamam biraz iteleyerek sokardım ama bu öyle bir durum değildi. İnanılmaz derecede hırlıyordu ve neredeyse bizi parçalayacaktı. Bana sökmez onun hırlamaları ama çocuğa daha fazla eziyet etmemek için çaba sarf edemedim ve nihayetinde çocuğu eve götüremedim.

Onsuz eve ilk gidişimdi ve o evde olmadan ilk yaşayışımdı. Bir tuhaf oldum haliyle. Ütüyü çalıştırsam, şimdi gelir diye tedirginlik, kapıyı hızlı kapatsam korkar diye bir tedirginlik, dışarı çıksam kapıya gelir şimdi napıcam diye bir tedirginlik... Haliyle bunların hepsi birer yanılsama ve alışkanlıktan ibaret. Onunla yaşamaya ona ayak uydurmaya ne çok alışmışım meğer. ''Siz kedileri değil, kediler sizi eğitir.'' diye bir cümle duymuştum. Ne kadar doğru bir cümleymiş o öyle.

Neyse sonuca varacak olursak, Sipsi hala annemde ve ben hala onsuzum ve hala onu o çantaya nasıl koyacağımı bilmiyorum. Kendi gücünün farkına vararak dayılık taslıyor anladığım kadarıyla. Siz böyle bir durumla karşılaştınız mı? Karşılaştıysanız çözümleriniz neler?

29 yorum:

  1. Hiç bilmediğim durumlar. Çocuk gibi orada kalmak için tutturmuş. :) Neyse yakın yerde, sıkılana kadar orada dursun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Peki ya ben ne olucam :( Ergensi hareketler hahaha

      Sil
  2. Erkek bir kediyese ve kısırlaştırmadıysan biraz ergen tavırlar olabilir. Dişi kedilere göre erkek kediler biraz daha hırçın.

    YanıtlaSil
  3. Oy, oy, oy gözlerinin yeşilini yerim, maşallah çok tatlı, sepetsiz kucağında götürmeyi deneyebilirsin ama çok sıkı tutacaksın, araban varsa arabaya, ya da taksiye binersen. İnerken yine sımsıkı tutacaksın, pencereler kapalı olacak ne olur ne olmaz elinden kurtulursa pencereden kendini atar hiç öyle trafik filan düşünmez ALlah korusun...:( ya da üzerine kocaman bir örtü kapatıp, örtüyle sepetine koyabilirsin.
    Kolay gelsin:)

    YanıtlaSil
  4. Benim de kedim var ve geçen hafta o da böyle bir durum sergiledi, hemen hemen 9 aylık falan Karpuz efendi ve erkek :)
    Kendi haline bıraktık normal besinlerini verdik ve onu özgür bıraktık, etrafta görmezlikten geldik sevmeye çalışmadık. Kendiliğinden 2-3 sonra yanaşmaya başladı :)

    YanıtlaSil
  5. Ya nasıl tatlı öyle :)) Umarım en kısa sürede sizinle gelir çok alışmışsınız :))

    YanıtlaSil
  6. Maalesef pisiciğimi kaybettim bilirim bunhalleri

    YanıtlaSil
  7. Ayyy orayi cok sevmis o birak anneannesiyle vakit gecirsin:))

    YanıtlaSil
  8. Ay çok sevimli eşarp da pek yakışmış 😍

    YanıtlaSil
  9. Bu nasıl bir güzellik böyle! Yerini yadırgamayıp annenin evinde kalmasına da şaşırdım ;)

    YanıtlaSil
  10. Bebek bebek :) Öp annesi onu :)

    www.makyajvemoda.com

    YanıtlaSil
  11. çok tatlı ya :)))) bu güzel kedi ile bizi tanıştırdığın için teşekkürler

    YanıtlaSil
  12. Yerim ben onu ya onlar her şeyler, ben de biraz yalnız bıraksam nasıl özlüyorum :))

    YanıtlaSil
  13. Çok tatlı maşallah.Ancak anneannesi ile birlikte gelebilir diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
  14. Fatma nin fikri mantıklı geldi anneanneyi istiyor belki :)

    YanıtlaSil
  15. ilginç bir durum hiç kedim olmadığı için fikir yürütemiyorum ,sevgili Fatofotofan'ın olumlamasında sayfanıza denk geldim, takibe aldım, bende beklerim,
    sevgiler
    www.blogdakicin.blogspot.com

    YanıtlaSil
  16. Kedilere bayılıyorum ama ailem almama şu anlık izin vermiyor maalesef ilerde ben de mutlaka düşünüyorum,blogunu yeni keşfettim takibe aldım ben de beklerim :))

    YanıtlaSil
  17. Tam bir kedi fobik olarak tek bir önerim var boş ver annende kalsın :) Sen de özleyince gider, seversin...:) Tam stweety'nin sylvester'ına benziyormuş zaten.. Belli ki yaramaz ama çok da ponçik....:) kolay gelsin... Yemek koymayı dene istersen çantaya bilmem faydası olur mu....

    YanıtlaSil
  18. Ama bu çok tatlı birşey canı tatile gitmek istedi zaar inşallah senin evine geri gelir.:)

    YanıtlaSil
  19. çok tatlı sipsicik :) annenin evinde de istediği bir ortamı buldu herhalde, inşallah evine geri döner :)

    YanıtlaSil
  20. Kedileri çok seviyorum. Ne kadar tatlı, olsa da az mıncırsam :) Belki de oraya götürdüğünüz için size trip atıyor :) Kedileri anlamak zor bazen, çok akıllılar mübarekler :)

    YanıtlaSil
  21. böyle tuhaf halleri oluyor bazen :)

    YanıtlaSil
  22. Tam bir bebek ve baya karakteri sağlam :)

    YanıtlaSil
  23. Kedinize kendi seçimlerini yapması için şans vermissiniz ne güzel sıkılana kadar kalsın o zaman sizde biraz dinlenin😀 çok hoş ya kedicik seçim yapıyor yesinler onun secimini😀

    YanıtlaSil
  24. Çok da tatlı ya umarım hemen gelir :D Bu arada blogunuzu takibe aldım bana da bekliyorum sevgiler..

    YanıtlaSil
  25. Yaa ne kadar sevimli. Gerçekten hayvanlarında duyguları var ve insanların dilinden konuşmasalar bile hissederek anlıyorlar ☺️

    YanıtlaSil
  26. Kediniz öyle şirin ve masum bakıyor ki:)
    Umarım yakında asıl evine döner.
    O zamana kadar naz yapacak besbelli:)

    YanıtlaSil
  27. Çocukluk acımı tazeledi bu yazınız. Tavukların yumurtalarını yemeye alışan kedimizi -oldukça fazla birlikte olduk- komşu köy arazisine bırakıp dönmüştü pazardan ve üç gün sonra tekrar geri dönüp sabahın köründe bitkin bir şekilde kapıyı tırmalarken bulduk ve tekrar içeri almıştık ve tekrar birlikte yaşadık. :)

    YanıtlaSil